سیستان
سیستان سرزمین اساطیری،محل نگهداری نطفه ی زردشت،سرزمین رود پرخروش هیرمند و دریاچه ی کیانسه،سرزمین کوه اوشیدم(کوه خواجه)،اینجا سیستان است.سیستان سرزمین خواستوا(خواشرود) هوسپا (خوس پاس) فرداثا (فراه رود) و آن خوارننگهیتی زیبا (هاروت رود) و آن اشتوئیتی توانا (دارنده آرزوها) و اورواذا،دارنده ی چراهگاههای بسیار و ارزی و زرنومئیتی،رود زرین.
آری اینجا سیستان است،سرزمین هیرمند با شکوه که امواج سفید بر می انگیزد، و طغیان میکند، سرزمین کیانیان،محل نشو و نمای رستم دستان و خاندانش، محل برخورد کیخسرو و افراسیاب ، محل وقوع داستانهای باستانی ایران،محل نشو نمای رویگران و یگانگانی چون یعقوب،اینجا زمانی انبار غله ایران بوده است،سیستان سرزمینی که بانی آن اسکندر گجستک نبوده است، آن را ((گرشاسب فرزند اترت فرزند شهر فرزند کورنگ فرزندبیداسب فرزند تور فرزند جمشید فرزند نوجهان فرزند اینجد فرزند اوشهنگ فرزند فراوک فرزند سیامک فرزند کیومرث))بنا کرد و این کیو مرث کسی نیست جز آدم علیه السلام...